సాధనకు తొమ్మిది అడ్డంకులు ( 9 Key Obstacles in Sadhana)

 సాధనకు తొమ్మిది అడ్డంకులు

"వ్యాధి-స్త్యాన-సంశయ-ప్రమాద-ఆలస్య-అవిరతి-భ్రాంతిదర్శన-

అలబ్ధభూమికత్వ-అనవస్థితత్వాని చిత్తవిక్షేపాః తే అంతరాయాః."

— పతంజలి యోగసూత్రాలు 1.30

(పతంజలి యోగసూత్రాలు 1.30 – అంతరాయాలు)

1. వ్యాధి (Vyādhi) – అనారోగ్యం

శారీరక లేదా మానసిక ఆరోగ్య సమస్యలు సాధనలో ఆటంకం కలిగిస్తాయి.

2. స్త్యానం (Styāna) – మానసిక జడత్వం

ఉత్సాహం లేకపోవడం, మనస్సు చురుకుగా లేకపోవడం.

3. సంశయం (Saṁśaya) – సందేహం

తనపై, గురువుపై, మార్గంపై లేదా సాధనపై విశ్వాసం లేకపోవడం.

4. ప్రమాదం (Pramāda) – అజాగ్రత్త

తెలిసినా సాధనను నిర్లక్ష్యం చేయడం, క్రమశిక్షణను పాటించకపోవడం.

5. ఆలస్యం (Ālasya) – సోమరితనం

శరీరం లేదా మనస్సు బద్ధకానికి లోనవడం.

6. అవిరతి (Avirati) – విషయాసక్తి

ఇంద్రియ సుఖాలు, కోరికలు, బాహ్య ప్రపంచ ఆకర్షణల వల్ల సాధన నుండి మనస్సు మరలిపోవడం.

7. భ్రాంతి దర్శనం (Bhrānti Darśana) – తప్పుడు అవగాహన

వాస్తవాన్ని సరిగా గ్రహించకపోవడం లేదా ఆధ్యాత్మిక అనుభవాలను తప్పుగా అర్థం చేసుకోవడం.

8. అలబ్ధ భూమికత్వం (Alabdha Bhūmikatva) – పురోగతి లేకపోవడం

ఎంత ప్రయత్నించినా తదుపరి స్థాయికి చేరుకోలేకపోవడం.

9. అనవస్థితత్వం (Anavasthitatva) – స్థిరత్వం లేకపోవడం

సాధించిన స్థితిలో నిలవలేకపోవడం, మళ్లీ వెనక్కి వెళ్లిపోవడం.

ఈ అడ్డంకులను అధిగమించే మార్గం

• అభ్యాసం (నిరంతర సాధన)
• వైరాగ్యం (అనాసక్తి)
• శ్రద్ధ (దృఢ విశ్వాసం)
• వీర్యం (పట్టుదల, ఉత్సాహం)
• స్మృతి (జాగరూకత)
• గురువు మార్గదర్శనం
• సహనం
• క్రమశిక్షణ
• ఈశ్వర ప్రణిధానం (దైవ సమర్పణ)

"అభ్యాసవైరాగ్యాభ్యాం తన్నిరోధః"
(అభ్యాసం మరియు వైరాగ్యం ద్వారా మనస్సు స్థిరపడుతుంది.)
— పతంజలి యోగసూత్రాలు 1.12

చమకం (రెండవ భాగం) లోని 3వ అనువాకam with telugu meaning

 శం చ॑ మే॒ మయ॑శ్చ మే - ప్రి॒యం చ॑ మేఽనుకా॒మశ్చ॑ మే॒ కామ॑శ్చ మే
సౌమన॒సశ్చ॑ మే భ॒ద్రం చ॑ మే॒ -శ్రేయ॑శ్చ మే॒ వస్య॑శ్చ మే॒
యశ॑శ్చ మే॒ భగ॑శ్చ మే॒ ద్రవి॑ణం చ మే -యం॒తా చ॑ మే ధ॒ర్తా చ॑ మే॒
క్షేమ॑శ్చ మే॒ ధృతి॑శ్చ మే॒ -విశ్వం॑ చ మే॒ మహ॑శ్చ మే
సం॒​విఀచ్చ॑ మే॒ జ్ఞాత్రం॑ చ మే॒ -సూశ్చ॑ మే ప్ర॒సూశ్చ॑ మే॒
సీరం॑ చ మే ల॒యశ్చ॑ మ ఋ॒తం చ॑ మే॒ఽమృతం॑ చ మేఽయ॒క్ష్మం చ॒ మేఽనా॑మయచ్చ మే
జీ॒వాతు॑శ్చ మే దీర్ఘాయు॒త్వం చ॑ మేఽనమి॒త్రం చ॒ మేఽభ॑యం చ మే సు॒గం చ॑ మే॒ శయ॑నం చ మే

శం చ మే మయశ్చ మే: నాకు శాంతి, సౌఖ్యము కలుగుగాక.

ప్రియం చ మే అనుకామశ్చ మే: నాకు ఇష్టమైనవి, అనుకూలమైన కోరికలు సిద్ధించుగాక.

కామశ్చ మే సౌమనసశ్చ మే: నా కోరికలు తీరుగాక, మంచి మనస్సు కలుగుగాక.

భద్రం చ మే శ్రేయశ్చ మే: నాకు మంచే జరుగుగాక, మోక్షం మరియు శ్రేయస్సు లభించుగాక.

వస్యశ్చ మే యశశ్చ మే: ఉత్తమమైన గుణాలు, మంచి కీర్తి లభించుగాక.

భగశ్చ మే ద్రవిణం చ మే: ఐశ్వర్యము, సంపదలు కలుగుగాక.

యంతా చ మే ధర్తా చ మే: నన్ను సన్మార్గంలో నడిపించే శక్తిని, నన్ను నిలబెట్టే ధైర్యాన్ని ఇవ్వు.

క్షేమశ్చ మే ధృతిశ్చ మే: నాకు యోగక్షేమాలు (భద్రత), ధైర్యం కలుగుగాక.

విశ్వం చ మే మహశ్చ మే: సమస్తము నాకు అందుబాటులో ఉండుగాక, గొప్పతనము లభించుగాక.

సంవిచ్చ మే జ్ఞాత్రం చ మే: సమగ్రమైన జ్ఞానం, అన్ని విషయాల స్పష్టత కలుగుగాక.

సూశ్చ మే ప్రసూశ్చ మే: ప్రాణశక్తి (ఉత్పత్తి), మరియు దాని విస్తరణ కలుగుగాక.

సీరం చ మే లయశ్చ మే: వ్యవసాయం (నాగలి), సమృద్ధిగా పండే పంటలు కలుగుగాక.

ఋతం చ మే అమృతం చ మే: సత్యము, అమృతత్వము (మోక్షము) సిద్ధించుగాక.

అయక్ష్మం చ మే అనామయచ్చ మే: క్షయ వంటి రోగాలు లేకపోవడం, మంచి ఆరోగ్యం లభించుగాక.

జీవాతుశ్చ మే దీర్ఘాయుత్వం చ మే: పూర్ణాయుష్షు (నిండు జీవితం), దీర్ఘాయుస్సు లభించుగాక.

అనమిత్రం చ మే అభయం చ మే: శత్రువులు లేని జీవితం, నిర్భయత్వం కలుగుగాక.

సుగం చ మే శయనం చ మే: సులభమైన జీవనం, ప్రశాంతమైన నిద్ర కలుగుగాక. [1]

వజ్రసత్త్వ వంద అక్షరాల మంత్రం (Vajrasattva 100-syllable mantra) in telugu

వజ్రసత్త్వ మంత్రం

ఇది బౌద్ధమతంలో అత్యంత శక్తివంతమైన వజ్రసత్త్వ వంద అక్షరాల మంత్రం (Vajrasattva 100-syllable mantra) లోని మొదటి భాగం. ఈ మంత్రం మనస్సును శుద్ధి చేయడానికి (కర్మలను తొలగించడానికి) మరియు ఆధ్యాత్మిక ప్రశాంతతను పొందడానికి జపిస్తారు.

 

ఓం వజ్రసత్త్వ సమయమనుపాలాయ |

వజ్రసత్త్వత్వేనోపతిష్ఠ | దృఢో మే భవ | సుతోష్యో మే భవ |

సుపోష్యో మే భవ | అనురక్తో మే భవ | సర్వసిద్ధిం మే ప్రయచ్ఛ |

సర్వకర్మసు చ మే చిత్తం శ్రేయః కురు హూం |

హహ హహ హోః భగవన్ సర్వతథాగత వజ్ర మా మే ముంచ |

వజ్రీభవ మహాసమయసత్త్వ ఆః ||

Om Vajrasattva Samayam Anupalaya |

Vajrasattva Tvenopatishtha | Dridho Me Bhava | Sutoshyo Me Bhava |

Suposhyo Me Bhava | Anurakto Me Bhava | Sarva Siddhim Me Prayachchha |

Sarva Karma Su Cha Me Chittam Shreyah Kuru Hum |

Haha Haha Hoh Bhagavan Sarva Tathagata Vajra Ma Me Muncha | Vajribhava Maha Samayasattva Ah ||

---

📿 సాధనా నియమాలు (Practice Rules)

బౌద్ధ వజ్రయాన (Vajrayana Buddhism) సంప్రదాయం ప్రకారం, ఈ మంత్ర సాధనలో కొన్ని ముఖ్యమైన నియమాలను పాటించాలి: 

1. దీక్ష (Initiation/Empowerment): ఈ మంత్రాన్ని గురువు ద్వారా ఉపదేశం పొంది జపిస్తే మరింత శక్తివంతంగా మారుతుంది. ఒకవేళ మీకు గురువు లేకపోయినా, కేవలం మనస్సును శుద్ధి చేసుకోవడానికి ఎవరైనా ఈ మంత్రాన్ని సాధారణ భక్తితో జపించవచ్చు (దీనికి ఎటువంటి నిషేధం లేదు). 
2. సమయం (Timing): ఈ మంత్రాన్ని సాధారణంగా ఉదయం పూట (రోజును పాజిటివ్ ఎనర్జీతో ప్రారంభించడానికి) లేదా రాత్రి పడుకునే ముందు (ఆ రోజు తెలియకుండా చేసిన పొరపాట్లను ప్రక్షాళన చేయడానికి) జపించడం ఉత్తమమైన సమయం. 
3. ఆసనం మరియు దిశ: ప్రశాంతమైన ప్రదేశంలో, తూర్పు లేదా ఉత్తర దిశగా ముఖం పెట్టి, వెన్నుపూస నిటారుగా ఉంచి కూర్చోవాలి.
4. సమర్పణ (Dedication): జపం పూర్తయిన తర్వాత, "ఈ మంత్రం ద్వారా లభించిన పుణ్యం/శక్తి లోకంలోని సమస్త జీవుల ప్రశాంతత కోసం ఉపయోగపడాలి" అని మనస్సులో తలుస్తూ ధ్యానాన్ని ముగించాలి. 

---

ఒక సందేహం... ఒక విశ్లేషణ

జీవితంలో మనం ఏమవ్వాలనేది మన విలువలు, మన కలలు, మన ఆలోచనలు నిర్ణయించాలి. పరిస్థితులు మనల్ని ప్రభావితం చేయవచ్చు. మన ప్రయాణాన్ని మార్చవచ్చు. కానీ మనం ఎవరిగా మారాలనేది, ఎలాంటి వ్యక్తిత్వాన్ని నిర్మించుకోవాలనేది చివరికి మన ఎంపికే కావాలి. పరిస్థితుల వల్ల బలవంతంగా తీసుకోవాల్సిన నిర్ణయం కాకూడదు.

ఒక గేయ రచయిత ఇలా అన్నారు:

"నొప్పి లేని నిమిషమేది? జననమైనా, మరణమైనా జీవితాన అడుగు అడుగున...
బ్రతుకు అంటే నిత్య ఘర్షణ."

ఈ పంక్తులు విన్నప్పుడల్లా నా మనసులో ఒక సందేహం మెదిలేది.

"బ్రతుకు అంటే నిత్య ఘర్షణే అయితే, నేను ఎలా ఉండాలో కూడా పరిస్థితులే నిర్ణయిస్తాయా? అలా అయితే నా ఎంపిక, నా స్వేచ్ఛ ఎక్కడుంది?"

కాలక్రమేణా నాకు ఒక విషయం అర్థమైంది. ఈ పంక్తుల ఉద్దేశ్యం మనిషి ఎప్పుడూ ఘర్షణలోనే జీవించాలని చెప్పడం కాదు. జీవితం అంటే సవాళ్లు, మార్పులు, నొప్పి, ఆనందం—ఇవన్నీ కలిసిన ఒక నిరంతర ప్రయాణమని గుర్తు చేయడమే.

నిజానికి, భారతీయ తత్వశాస్త్రం ఈ విషయాన్ని మరింత లోతుగా వివరిస్తుంది.

భగవద్గీత చెబుతుంది: "యోగస్థః కురు కర్మాణి" — అంతరంగ ప్రశాంతతలో నిలిచి నీ కర్తవ్యాన్ని నిర్వర్తించు.

బుద్ధుడు బాధ జీవితం లో భాగమే అని చెప్పాడు. కానీ బాధ నుంచి పారిపోవడం కాదు; బాధతో ఎలా జీవించాలో నేర్చుకోవడమే విముక్తి అని బోధించాడు.

శివ తత్వం కూడా ఇదే సందేశాన్ని ఇస్తుంది. శివుడు తాండవానికి ప్రతీక, అలాగే ధ్యానానికి కూడా ప్రతీక. అంటే మార్పు, ఘర్షణ, ప్రశాంతత—ఈ మూడూ జీవితంలో సహజమైన భాగాలే.

అప్పుడు నాకు అర్థమైంది—పరిస్థితులు మన జీవితాన్ని పరీక్షించవచ్చు, కానీ మన వ్యక్తిత్వాన్ని నిర్ణయించలేవు.

ఘర్షణ బయట ప్రపంచంతో ఉండవచ్చు. కానీ ప్రశాంతత మన అంతరంగంలో ఉండవచ్చు. ఈ రెండూ ఒకేసారి సాధ్యమే.

ఒక పడవ సముద్రంలో ప్రయాణిస్తుంది. సముద్రంలోని అలలు ఎప్పుడూ ఆగవు. కానీ పడవను నడిపే నావికుడు తన సమతుల్యతను కోల్పోకపోతే, అతను తన గమ్యాన్ని చేరుకోగలడు. అలాగే జీవితంలోని సమస్యలు పూర్తిగా మాయమవ్వకపోవచ్చు. కానీ వాటి మధ్య కూడా మన అంతరంగ ప్రశాంతతను కాపాడుకోవడం నేర్చుకోవచ్చు.

అందుకే ఇప్పుడు నేను ఇలా నమ్ముతున్నాను:

పరిస్థితులు నా చుట్టూ ఉన్న ప్రపంచాన్ని మార్చవచ్చు. కానీ నేను ఎవరిగా ఉండాలో నిర్ణయించే హక్కు నాదే. అదే మనిషికి ప్రకృతి ఇచ్చిన గొప్ప స్వేచ్ఛ.

నిజమైన విజయం ప్రపంచంతో పోరాడటంలో కాదు; పోరాటాల మధ్య కూడా మన ప్రశాంతతను, మన విలువలను కోల్పోకుండా జీవించడంలో ఉంది.

— సురేష్ కుమార్ కలిమహంతి

 

ఒక అన్వేషకుని అంతరంగ ప్రయాణం

ఒక అన్వేషకుని అంతరంగ ప్రయాణం

చిన్నప్పటి నుంచే ఒక ప్రశ్న నన్ను ఎప్పుడూ వెంటాడుతూనే ఉంది—**"నిజంగా నాకు ఏమి కావాలి?" (**బహుశా చిన్నప్పటి నుంచి నేను వెతుకుతున్నది సంతోషం కాదు; నా అంతరంగంతో సామరస్యంగా జీవించే ప్రశాంతత)

ఎన్నో సంవత్సరాల పాటు నేను వెతికింది సంతోషమే అని అనుకునేవాడిని. కానీ ఆ సంతోషం ఎక్కడ ఉంది? డబ్బులోనా? పేరు-ప్రఖ్యాతుల్లోనా? మంచి వ్యక్తిగా గుర్తింపు పొందడంలోనా? ఆధ్యాత్మికతలోనా? వాదనల్లో గెలవడంలోనా? "నేనే సరైనవాడిని" అని నిరూపించుకోవడంలోనా? లేక జీవితంలో అందరినీ మించి నిలబడడంలోనా (పోటి తత్వం)? ఈ ప్రశ్నకు సమాధానం కోసం నా అన్వేషణ ఇంకా కొనసాగుతూనే ఉంది.

నా జీవితంలో ఒక విచిత్రమైన విషయం ఏమిటంటే, చాలా మంది తమ మనసులోని భారాలను నాతో పంచుకోవడానికి ఇష్టపడతారు. వారి బాధలు, కష్టాలు, నిరాశలు, అవసరాలు, అసంతృప్తులు, ఆందోళనలు, సందేహాలు—ఇవే ఎక్కువగా మా సంభాషణల్లో చోటు చేసుకుంటాయి. ఆనందమైన, ఉత్సాహభరితమైన సంభాషణలు చాలా అరుదుగా జరుగుతాయి. కొన్నిసార్లు ప్రేమకు, అనుబంధానికి మధ్య ఈ మనసులోని భారాలే వారధిగా మారిపోయాయని అనిపిస్తుంది.

వారి బాధలను విన్నప్పుడల్లా, ఆ భారాల నుంచి వారిని బయటకు తీసుకురావాలని ప్రయత్నించేవాడిని. వారికి తోడుగా నిలవాలని, ధైర్యం చెప్పాలని, నా అనుభవం ద్వారా నేర్చుకున్న పాఠాలను పంచాలని ఎప్పుడూ భావించేవాడిని. ఎందుకంటే నా జీవితంలో ఇలాంటి పరిస్థితులు ఎదురైనప్పుడు నాకు దారి చూపించిన వారు ఎవరూ లేరు. నేను అనుభవాల ద్వారా నేర్చుకున్నది ఇతరులకు ఉపయోగపడుతుందని నమ్మేవాడిని.

కానీ కాలక్రమేణా ఒక గొప్ప సత్యం నాకు అర్థమైంది. చాలా మందికి సలహాలు అవసరం ఉండవు. వారికి తమ బాధను ఎవరో ఒకరు శ్రద్ధగా వినడం, అర్థం చేసుకోవడం చాలు. చాలాసార్లు మనం ఇవ్వాలనుకునేది కాదు, వారికి నిజంగా కావలసింది వేరేదిగా ఉంటుంది.

ఈ విషయాన్ని గ్రహించిన తర్వాత, నేను కూడా నా జీవితంలో ఇదే పొరపాటు చేశానేమో అనిపించింది. పరమేశ్వరుడు నాకు ఎంతో ఇచ్చాడు—మంచి కుటుంబం, జీవితం, అనుభవాలు, అవకాశాలు. ఇవన్నీ ఆయన ప్రసాదమే. అయినప్పటికీ నా మనసులో ఎప్పుడూ ఏదో అసంపూర్ణత మిగిలిపోయేది. నాకు లభించిన వరాలను ఆస్వాదించడం కంటే, ఇంకా లేని వాటిపైనే నా దృష్టి ఎక్కువగా ఉండేది.

కొన్నిసార్లు ఈ సమాజాన్ని చూస్తే అభద్రతా భావం, అనవసరమైన శత్రుత్వం, ద్వేషం, అసంబద్ధమైన వాదనలు, తమది కాని విషయాలపై యాజమాన్య భావం, గుర్తింపు కోసం జరిగే పోటీ—ఇవన్నీ ఎక్కువగా కనిపిస్తాయి.

ఇవన్నీ చూస్తుంటే, "నేను నిజంగా ఈ వాతావరణానికి చెందినవాడినేనా?" అనే ప్రశ్న నా మనసులో కలుగుతుంది. నా ఆలోచనలు, నా విలువలు, నా జీవన దృక్పథం ఈ ప్రపంచంతో కొన్నిసార్లు సరిపోవడం లేదేమో అనిపిస్తుంది.

మనుషులు ఒకరినొకరు అర్థం చేసుకోవడం కంటే గెలవాలని; ప్రేమించడం కంటే ఆధిపత్యం చెలాయించాలని; సత్యాన్ని వెతకడం కంటే తమ అభిప్రాయమే నిజమని నిరూపించాలని ఎక్కువగా ప్రయత్నిస్తున్నట్లు అనిపిస్తుంది.

బహుశా సమస్య సమాజంలో మాత్రమే కాదు, నాలో కూడా కాదు. ప్రతి మనిషి తన జీవిత ప్రయాణంలో వేర్వేరు దశలో ఉంటాడు. అయినప్పటికీ, ఇలాంటి అనుభవాలు నన్ను ఒక ప్రశ్న అడిగేలా చేస్తాయి—**"నేను నిజంగా ఎక్కడికి చెందినవాడిని? నా జీవిత ఉద్దేశ్యం ఏమిటి?"**

బహుశా నేను వెతుకుతున్నది ఒక స్థలం కాదు; ఒక మనస్థితి. ద్వేషం, అహంకారం, పోటీకి అతీతంగా ప్రేమ, కరుణ, ప్రశాంతత, పరస్పర గౌరవం నిండిన జీవన విధానమే నేను వెతుకుతున్నది కావచ్చు.

ఇప్పుడు నాకు నెమ్మదిగా ఒక విషయం అర్థమవుతోంది. నిజమైన సంతోషం డబ్బులో, పేరులో, గుర్తింపులో లేదా ఇతరుల ప్రశంసల్లో ఉండకపోవచ్చు. అలాగే, ప్రతి వాదనలో గెలవడంలో లేదా ప్రతి ఒక్కరికి మనమే సరైందని నిరూపించడంలో కూడా ఉండకపోవచ్చు. అది మనకు ఇప్పటికే లభించిన జీవితాన్ని కృతజ్ఞతతో స్వీకరించడంలో, మన అసంపూర్ణతను అర్థం చేసుకోవడంలో, ప్రతి అనుభవాన్ని ఒక గురువుగా భావించడంలో ఉండవచ్చు.

ఈ ప్రయాణం ఇంకా ముగియలేదు. నేను అన్ని సమాధానాలు తెలుసుకున్న వ్యక్తిని కాదు. ఇంకా వెతుకుతున్న యాత్రికుడిని మాత్రమే. కానీ ఒక విషయం మాత్రం ఇప్పుడు గట్టిగా నమ్ముతున్నాను—మనం వెతుకుతున్న శాంతి బయట ఎక్కడో లేదు; అది మనలోనే ఉంది. దానిని గుర్తించడం, అంగీకరించడం, దానితో ఏకమై జీవించడం నేర్చుకోవడమే అసలు జీవన ప్రయాణం.

"బయట ప్రపంచాన్ని జయించడం గొప్ప విజయం కావచ్చు. కానీ తన మనసును అర్థం చేసుకొని, తనలోని ప్రశాంతతను కనుగొనడం జీవితం ఇచ్చే అత్యున్నత విజయం."

— సురేష్ కుమార్ కలిమహంతి

 

శ్రీచక్రరాజస్తోత్రమ్ (Sree Chakraraja Stotram in telugu)

శ్రీచక్రరాజస్తోత్రమ్ 

ప్రోక్తా పంచదశి విద్యా మహాత్రిపురసుందరీ |శ్రీమహాషోదశీ ప్రోక్తా మహామహేశ్వరీ సదా ||1||ప్రో

క్తా శ్రీదక్షిణా కాళీజ్ఞ్య మహర్‌ | మహారాజ్ఞీ నామ్నా దక్షిణాకాలికా |ఆగమేషు మహాశక్తిః ఖ్యాతా శ్రీభువనేశ్వరీ ||2||

మహాగుప్తా గుహ్యకాలీ నామన కృతాగ్రతా శురతా | నిర్దిష్ట మహాజ్ఞాప్తేతి భూతలే ||3||

మహానంద కుబ్జికా స్యాత్ లోకే’త్ర జగదాంబికా |త్రిశక్త్యాద్య’త్ర చాముండా మహాస్పంద ప్రకీర్తితా ప్రోతా ||4||

మహాయైక త్రిపురసుందరీ |శ్రీచక్రరాజః సంప్రోక్తస్త్రిభాగేన మహేశ్వరీ ||5||

పితృదేవతలకు (పూర్వీకులకు)- Pitru Devata Slokam in telugu

 ఈ శ్లోకం పితృదేవతలను స్మరించి వారికి నమస్కారం అర్పించే పవిత్రమైన మంత్రంగా భావించబడుతుంది.

శ్లోకం:

దేవతాభ్యః పితృభ్యశ్చ

మహాయోగిభ్య ఏవ చ ।

నమః స్వధాయై స్వాహాయై

నిత్యమేవ భవన్తుతే ॥

అర్థం:

• దేవతాభ్యః – సమస్త దేవతలకు,
• పితృభ్యశ్చ – పితృదేవతలకు (పూర్వీకులకు),
• మహాయోగిభ్య ఏవ చ – మహాయోగులకు కూడా,
• నమః – నమస్కారములు,
• స్వధాయై – పితృదేవతలకు సమర్పించే పవిత్ర శక్తి అయిన "స్వధా"కు,
• స్వాహాయై – దేవతలకు హవిస్సులను అర్పించే "స్వాహా" దేవికి,
• నిత్యమేవ భవన్తుతే – ఎల్లప్పుడూ నమస్కరిస్తూ ఉంటాను.

సారాంశం:
ఈ మంత్రం ద్వారా దేవతలను, పితృదేవతలను, మహాయోగులను, అలాగే స్వధా మరియు స్వాహా రూపిణులను భక్తితో స్మరించి నమస్కరిస్తారు. పితృ తర్పణం, శ్రాద్ధ కర్మలు, అమావాస్య పూజలు వంటి సందర్భాలలో ఈ శ్లోకాన్ని పారాయణం చేయడం శుభప్రదమని విశ్వసిస్తారు. అయితే "పితృ దోష నివారణ" అనేది జ్యోతిష్య పరమైన భావన; దానికి సంబంధించిన ఆచారాలు, పరిహారాలు వ్యక్తిగత జాతకాన్ని బట్టి పండితుల మార్గదర్శకత్వంలో చేయడం ఉత్తమం.