అష్టాంగ యోగం(Ashtangayam) – యమ (Yama) in telugu

 

అష్టాంగ యోగం – యమ (Yama) 

అష్టాంగ యోగం (Aṣṭāṅga Yoga) అనేది మహర్షి పతంజలి తన యోగసూత్రాలలో ప్రతిపాదించిన ఎనిమిది అంగాల యోగమార్గం. "అష్ట" అంటే ఎనిమిది, "అంగ" అంటే భాగాలు లేదా అవయవాలు. ఈ ఎనిమిది అంగాలు మనిషి శారీరక, మానసిక, నైతిక, ఆధ్యాత్మిక వికాసానికి మార్గదర్శకాలు.

అవి:

1. యమ (Yama)
2. నియమ (Niyama)
3. ఆసన (Asana)
4. ప్రాణాయామ (Pranayama)
5. ప్రత్యాహార (Pratyahara)
6. ధారణ (Dharana)
7. ధ్యాన (Dhyana)
8. సమాధి (Samadhi)

వీటిలో యమ మొదటి అంగం. ఇది యోగ సాధనకు బలమైన పునాది.

---

యమ అంటే ఏమిటి?

యోగసూత్రం (2.30): అహింసా సత్యాస్తేయ బ్రహ్మచర్యాపరిగ్రహా యమాః॥

అర్థం:
యమలు ఐదు:

• అహింస
• సత్యం
• అస్తేయం
• బ్రహ్మచర్యం
• అపరిగ్రహం

యమలు అనేవి కేవలం "చేయకూడని పనులు" కాదు. ఇవి సమాజంలో, కుటుంబంలో, ప్రకృతితో, ప్రతి జీవితో ఎలా ప్రవర్తించాలో చెప్పే విశ్వవ్యాప్త నైతిక సూత్రాలు.

పతంజలి యోగసూత్రం (2.31) ప్రకారం:

జాతి, దేశ, కాల, పరిస్థితులతో సంబంధం లేకుండా ప్రతి ఒక్కరూ పాటించాల్సిన మహావ్రతాలు.

---

1. అహింస (Ahimsa)

అహింస అంటే ఏ జీవికీ మనస్సు, మాట, చేతల ద్వారా హాని చేయకపోవడం.

ఇది యమలలో అత్యంత ముఖ్యమైనది.

మూడు స్థాయిలు

1. మనస్సులో

• ద్వేషం లేకపోవడం
• అసూయ లేకపోవడం
• ప్రతీకారం కోరుకోకపోవడం

2. మాటలో

• దూషించకపోవడం
• అవమానించకపోవడం
• కఠినంగా మాట్లాడకపోవడం

3. చేతల్లో

• శారీరక హింస చేయకపోవడం
• జంతువులను బాధించకపోవడం
• ప్రకృతిని నాశనం చేయకపోవడం

ఆధునిక ఉదాహరణలు

• సోషల్ మీడియాలో అవమానకర వ్యాఖ్యలు చేయకపోవడం.
• రోడ్డు మీద కోపంతో గొడవపడకపోవడం.
• కుటుంబ సభ్యులతో ప్రేమగా మాట్లాడడం.
• పర్యావరణాన్ని కాపాడడం.

యోగసూత్రం (2.35)

అహింస ప్రతిష్ఠాయాం తత్సన్నిధౌ వైరత్యాగః

అర్థం:
అహింసను సంపూర్ణంగా ఆచరించే వ్యక్తి సమీపంలో శత్రుత్వం కూడా తగ్గిపోతుంది.

---

2. సత్యం (Satya)

సత్యం అంటే నిజాన్ని తెలుసుకొని, నిజాయితీగా జీవించడం.

సత్యం అంటే కేవలం అబద్ధం చెప్పకపోవడం మాత్రమే కాదు.

• ఆలోచనలో సత్యం
• మాటలో సత్యం
• ప్రవర్తనలో సత్యం

నిజం చెప్పేటప్పుడు

భారతీయ ధర్మం ఇలా చెబుతుంది:

సత్యం బ్రూయాత్, ప్రియం బ్రూయాత్.

అంటే

• నిజం చెప్పాలి.
• కానీ అది అవసరం లేకుండా ఇతరులను బాధించేలా ఉండకూడదు.

ఆధునిక ఉదాహరణలు

• పరీక్షలో కాపీ కొట్టకపోవడం.
• ఉద్యోగంలో తప్పుడు వివరాలు ఇవ్వకపోవడం.
• సోషల్ మీడియాలో తప్పుడు సమాచారం వ్యాప్తి చేయకపోవడం.

యోగసూత్రం (2.36)

సత్యప్రతిష్ఠాయాం క్రియాఫలాశ్రయత్వమ్

అర్థం:
సత్యవంతుని మాటలకు విశ్వసనీయత, శక్తి కలుగుతుంది.

---

3. అస్తేయం (Asteya)

అస్తేయం అంటే ఇతరులకు చెందినదాన్ని అనుమతి లేకుండా తీసుకోకపోవడం.

ఇది కేవలం వస్తువుల దొంగతనానికి మాత్రమే పరిమితం కాదు.

ఇందులో

• సమయాన్ని వృథా చేయడం
• ఇతరుల కృషికి క్రెడిట్ తీసుకోవడం
• మేధోసంపత్తి దొంగిలించడం
• పైరసీ
• కాపీరైట్ ఉల్లంఘనలు

ఇవన్నీ కూడా వస్తాయి.

ఆధునిక ఉదాహరణలు

• సాఫ్ట్‌వేర్ పైరసీ చేయకపోవడం.
• ఇతరుల రచనలను తన పేరుతో ప్రచురించకపోవడం.
• కార్యాలయంలో నిజాయితీగా పనిచేయడం.

యోగసూత్రం (2.37)

అస్తేయ ప్రతిష్ఠాయాం సర్వరత్నోపస్థానం

అర్థం:
అస్తేయాన్ని సంపూర్ణంగా ఆచరించే వ్యక్తికి అవసరమైన సంపద సహజంగానే లభిస్తుంది.

---

4. బ్రహ్మచర్యం (Brahmacharya)

సాధారణంగా బ్రహ్మచర్యం అంటే అవివాహిత జీవితం అని భావిస్తారు.

కానీ యోగశాస్త్రంలో దీని అర్థం చాలా విశాలమైనది.

బ్రహ్మచర్యం = ఇంద్రియ నియంత్రణ + శక్తి సంరక్షణ + బాధ్యతాయుత జీవనం.

ఇందులో

• మితాహారం
• మితభాషణం
• మితనిద్ర
• కోరికల నియంత్రణ
• ఆత్మనిగ్రహం

ఉంటాయి.

ఆధునిక ఉదాహరణలు

• సోషల్ మీడియాను మితంగా ఉపయోగించడం.
• వ్యసనాలకు దూరంగా ఉండటం.
• సమయాన్ని వృథా చేయకుండా వినియోగించడం.
• శారీరక, మానసిక శక్తిని సృజనాత్మక పనులకు ఉపయోగించడం.

యోగసూత్రం (2.38)

బ్రహ్మచర్య ప్రతిష్ఠాయాం వీర్యలాభః

అర్థం:
బ్రహ్మచర్యాన్ని ఆచరించినవారికి శారీరక, మానసిక, ఆధ్యాత్మిక బలం పెరుగుతుంది.

---

5. అపరిగ్రహం (Aparigraha)

అపరిగ్రహం అంటే అవసరానికి మించిన వస్తువులు, సంపద, బహుమతులు కూడబెట్టకపోవడం.

ఇది అత్యాశకు వ్యతిరేకమైన విలువ.

ఇందులో

• సంతృప్తి
• సరళ జీవనం
• దానం
• స్వార్థరహిత జీవనం

ఉంటాయి.

ఆధునిక ఉదాహరణలు

• అవసరం లేని వస్తువులు కొనకపోవడం.
• ఉపయోగంలో లేని వస్తువులను దానం చేయడం.
• లంచాలు స్వీకరించకపోవడం.
• భూమి వనరులను వృథా చేయకపోవడం.

యోగసూత్రం (2.39)

అపరిగ్రహ స్థైర్యే జన్మకథంతా సంబోధః

అర్థం:
అపరిగ్రహాన్ని స్థిరంగా ఆచరించినవారికి తమ జీవితం, కర్మల స్వభావం గురించి లోతైన అవగాహన కలుగుతుంది.

---

యమలను ఆచరించడం వల్ల కలిగే ప్రయోజనాలు

• మనస్సు ప్రశాంతంగా ఉంటుంది.
• కోపం, అసూయ, భయం తగ్గుతాయి.
• వ్యక్తిత్వం వికసిస్తుంది.
• సమాజంలో గౌరవం పెరుగుతుంది.
• ధ్యానం సులభమవుతుంది.
• ఆధ్యాత్మిక పురోగతి వేగవంతమవుతుంది.
• కుటుంబం, సమాజంలో సామరస్యం పెరుగుతుంది.

---

నేటి జీవితంలో యమల ప్రాముఖ్యత

నేటి డిజిటల్ యుగంలో కూడా యమలు ఎంతో ప్రాసంగికమైనవి.

• అహింస → ఆన్‌లైన్ ట్రోలింగ్, ద్వేషపూరిత వ్యాఖ్యలకు దూరంగా ఉండటం.
• సత్యం → తప్పుడు వార్తలను పంచుకోకపోవడం.
• అస్తేయం → డిజిటల్ పైరసీ, ప్లేజరిజం చేయకపోవడం.
• బ్రహ్మచర్యం → స్క్రీన్ టైమ్, వ్యసనాలు, ఇంద్రియ ప్రేరణలను నియంత్రించడం.
• అపరిగ్రహం → అవసరానికి మించి కొనుగోళ్లు చేయకుండా, సరళమైన జీవనశైలిని అలవర్చుకోవడం.

యమలు యోగ సాధనలో మొదటి అంగమే కాకుండా, సమతుల్యమైన మరియు ధార్మికమైన జీవితానికి పునాది. అహింస, సత్యం, అస్తేయం, బ్రహ్మచర్యం, అపరిగ్రహం అనే ఐదు విలువలను ఆచరించడం ద్వారా వ్యక్తి తనలోని శాంతిని, సమాజంలో సామరస్యాన్ని, చివరకు ఆధ్యాత్మిక వికాసాన్ని సాధించగలడు. యోగంలో ఆసనాలు, ప్రాణాయామం ఎంత ముఖ్యమో, వాటికి ముందు యమలను జీవితంలో స్థిరంగా ఆచరించడం అంతకంటే ముఖ్యమని పతంజలి మహర్షి బోధించారు.

శ్రీ వారాహీ ద్వాదశనామావళిః (Sree Varaahi Dwadasanaamavali)

 

శ్రీ వారాహీ ద్వాదశనామావళిః

1. పంచమి – పంచమి తిథికి అధిష్ఠాన దేవత.
2. దండనాథా – దైవసేనలకు నాయకురాలు, ధర్మాన్ని స్థాపించేది.
3. సంకేతా – రహస్య తంత్ర జ్ఞానానికి సంకేత స్వరూపిణి.
4. సమయేశ్వరి – సమయాచార సంప్రదాయానికి అధిదేవత.
5. సమయసంకేతా – సమయ రహస్యాలను బోధించేది.
6. వారాహి – వరాహముఖ స్వరూపిణి, భక్తులను రక్షించేది.
7. పోత్రిణి – పోషించే తల్లి, రక్షకురాలు.
8. శివా – శుభప్రదాయిని, మంగళకారిణి.
9. వార్తాళి – శ్రీచక్ర సేనాధిపతి రూపిణి.
10. మహాసేనా – మహా దివ్యసేనలకు అధిపతి.
11. ఆజ్ఞాచక్రేశ్వరి – ఆజ్ఞా చక్రాన్ని అధిష్ఠించే దేవి, జ్ఞానాన్ని ప్రసాదించేది.
12. అరిఘ్ని – శత్రువులను, అంతర్గత దుర్గుణాలను నాశనం చేసేది.

ఈ ద్వాదశ నామాలను భక్తితో నిత్యం జపించడం ద్వారా ధైర్యం, రక్షణ, శుభం, కార్యసిద్ధి మరియు దేవీ అనుగ్రహం లభిస్తాయని సంప్రదాయ విశ్వాసం.

ఓం పంచమ్యై నమః ।

ఓం దండనాథాయై నమః ।

ఓం సంకేతాయై నమః ।

ఓం సమయేశ్వర్యై నమః ।

ఓం సమయసంకేతాయై నమః ।

ఓం వారాహ్యై నమః ।

ఓం పోత్రిణ్యై నమః ।

ఓం శివాయై నమః ।

ఓం వార్తాళ్యై నమః ।

ఓం మహాసేనాయై నమః ।

ఓం ఆజ్ఞాచక్రేశ్వర్యై నమః ।

ఓం అరిఘ్న్యై నమః ॥

ఫలశ్రుతి:

గమనిక: వారాహీ ఉపాసనలో కొన్ని మంత్రాలు, తాంత్రిక సాధనలు గురుపరంపరలో దీక్షతో చేయాల్సినవిగా పరిగణిస్తారు. అయితే ద్వాదశనామావళి, నామస్మరణ, స్తోత్ర పారాయణం వంటి భక్తి రూపాలు సాధారణంగా భక్తులు శ్రద్ధతో పారాయణం చేస్తారు.

Pratyāhāra / ప్రత్యాహారము in telugu

 ప్రత్యాహారం (Pratyāhāra / ప్రత్యాహారము) అనేది పతంజలి అష్టాంగ యోగంలోని ఐదవ అంగం. ఇది బాహ్య విషయాల నుంచి ఇంద్రియాలను ఉపసంహరించి, మనస్సును అంతర్ముఖం చేయడం.

ప్రత్యాహారం అంటే ఏమిటి?

"ప్రతి" = వెనక్కి, తిరిగి
"ఆహారం" = తీసుకురావడం లేదా ఆకర్షించడం

అంటే, ఇంద్రియాలు ఎప్పుడూ బయట విషయాలవైపు పరిగెత్తకుండా, వాటిని మన నియంత్రణలోకి తీసుకురావడం.

ఇది ఇంద్రియాలను బలవంతంగా అణచివేయడం కాదు, వాటికి మనమే యజమానులం కావడం.

పతంజలి యోగసూత్రం (2.54)

स्वविषयासम्प्रयोगे चित्तस्य स्वरूपानुकार इवेन्द्रियाणां प्रत्याहारः॥

అర్థం:
ఇంద్రియాలు తమ విషయాల (శబ్దం, రూపం, రుచి, వాసన, స్పర్శ) నుండి ఉపసంహరించబడి, మనస్సును అనుసరించే స్థితినే ప్రత్యాహారం అంటారు.

సులభమైన ఉదాహరణలు

• ఫోన్‌లో నోటిఫికేషన్ వచ్చినా వెంటనే చూడాలనే కోరికను నియంత్రించడం.
• చుట్టూ శబ్దం ఉన్నా ధ్యానంలో మనస్సును నిలపడం.
• కోపం వచ్చినప్పుడు వెంటనే స్పందించకుండా ఆలోచించి స్పందించడం.
• రుచికరమైన ఆహారం కనిపించినా అవసరానికి మించి తినకుండా ఉండడం.

ప్రత్యాహారం వల్ల ప్రయోజనాలు

• మనస్సు ప్రశాంతంగా ఉంటుంది.
• ఏకాగ్రత పెరుగుతుంది.
• కోరికలు, అలవాట్లపై నియంత్రణ వస్తుంది.
• ధారణ, ధ్యానం సులభమవుతాయి.
• బాహ్య పరిస్థితులు మన అంతరంగాన్ని సులభంగా ప్రభావితం చేయవు.

అష్టాంగ యోగంలో స్థానం

1. యమ
2. నియమ
3. ఆసన
4. ప్రాణాయామ
5. ప్రత్యాహార
6. ధారణ
7. ధ్యానం
8. సమాధి

ప్రత్యాహారం అనేది బాహ్య సాధన (యమ, నియమ, ఆసన, ప్రాణాయామ) మరియు అంతరంగ సాధన (ధారణ, ధ్యానం, సమాధి) మధ్య వారధి వంటిది.

ఆధునిక జీవితంలో ప్రత్యాహారం

నేటి కాలంలో ప్రత్యాహారం అంటే:

• సోషల్ మీడియా, మొబైల్, టీవీ వంటి వాటి ప్రభావాన్ని పరిమితం చేయడం.
• అవసరం లేని సమాచారాన్ని తగ్గించడం.
• ఇంద్రియాలను బానిసలుగా కాకుండా, మనకు సేవ చేసే సాధనాలుగా మార్చుకోవడం.
• అంతర్ముఖంగా ఉండే సమయాన్ని ప్రతిరోజూ కేటాయించడం.

ప్రత్యాహారం అంటే ఇంద్రియాలను బలవంతంగా అణచివేయడం కాదు; వాటిని మనస్సు మరియు బుద్ధి ఆధీనంలో ఉంచి, అవసరమైనప్పుడు మాత్రమే వాటిని ఉపయోగించగల స్థితిని పొందడం. ఇదే ధారణ, ధ్యానం, సమాధికి బలమైన పునాది

సాధనకు తొమ్మిది అడ్డంకులు ( 9 Key Obstacles in Sadhana)

 సాధనకు తొమ్మిది అడ్డంకులు

"వ్యాధి-స్త్యాన-సంశయ-ప్రమాద-ఆలస్య-అవిరతి-భ్రాంతిదర్శన-

అలబ్ధభూమికత్వ-అనవస్థితత్వాని చిత్తవిక్షేపాః తే అంతరాయాః."

— పతంజలి యోగసూత్రాలు 1.30

(పతంజలి యోగసూత్రాలు 1.30 – అంతరాయాలు)

1. వ్యాధి (Vyādhi) – అనారోగ్యం

శారీరక లేదా మానసిక ఆరోగ్య సమస్యలు సాధనలో ఆటంకం కలిగిస్తాయి.

2. స్త్యానం (Styāna) – మానసిక జడత్వం

ఉత్సాహం లేకపోవడం, మనస్సు చురుకుగా లేకపోవడం.

3. సంశయం (Saṁśaya) – సందేహం

తనపై, గురువుపై, మార్గంపై లేదా సాధనపై విశ్వాసం లేకపోవడం.

4. ప్రమాదం (Pramāda) – అజాగ్రత్త

తెలిసినా సాధనను నిర్లక్ష్యం చేయడం, క్రమశిక్షణను పాటించకపోవడం.

5. ఆలస్యం (Ālasya) – సోమరితనం

శరీరం లేదా మనస్సు బద్ధకానికి లోనవడం.

6. అవిరతి (Avirati) – విషయాసక్తి

ఇంద్రియ సుఖాలు, కోరికలు, బాహ్య ప్రపంచ ఆకర్షణల వల్ల సాధన నుండి మనస్సు మరలిపోవడం.

7. భ్రాంతి దర్శనం (Bhrānti Darśana) – తప్పుడు అవగాహన

వాస్తవాన్ని సరిగా గ్రహించకపోవడం లేదా ఆధ్యాత్మిక అనుభవాలను తప్పుగా అర్థం చేసుకోవడం.

8. అలబ్ధ భూమికత్వం (Alabdha Bhūmikatva) – పురోగతి లేకపోవడం

ఎంత ప్రయత్నించినా తదుపరి స్థాయికి చేరుకోలేకపోవడం.

9. అనవస్థితత్వం (Anavasthitatva) – స్థిరత్వం లేకపోవడం

సాధించిన స్థితిలో నిలవలేకపోవడం, మళ్లీ వెనక్కి వెళ్లిపోవడం.

ఈ అడ్డంకులను అధిగమించే మార్గం

• అభ్యాసం (నిరంతర సాధన)
• వైరాగ్యం (అనాసక్తి)
• శ్రద్ధ (దృఢ విశ్వాసం)
• వీర్యం (పట్టుదల, ఉత్సాహం)
• స్మృతి (జాగరూకత)
• గురువు మార్గదర్శనం
• సహనం
• క్రమశిక్షణ
• ఈశ్వర ప్రణిధానం (దైవ సమర్పణ)

"అభ్యాసవైరాగ్యాభ్యాం తన్నిరోధః"
(అభ్యాసం మరియు వైరాగ్యం ద్వారా మనస్సు స్థిరపడుతుంది.)
— పతంజలి యోగసూత్రాలు 1.12

చమకం (రెండవ భాగం) లోని 3వ అనువాకam with telugu meaning

 శం చ॑ మే॒ మయ॑శ్చ మే - ప్రి॒యం చ॑ మేఽనుకా॒మశ్చ॑ మే॒ కామ॑శ్చ మే
సౌమన॒సశ్చ॑ మే భ॒ద్రం చ॑ మే॒ -శ్రేయ॑శ్చ మే॒ వస్య॑శ్చ మే॒
యశ॑శ్చ మే॒ భగ॑శ్చ మే॒ ద్రవి॑ణం చ మే -యం॒తా చ॑ మే ధ॒ర్తా చ॑ మే॒
క్షేమ॑శ్చ మే॒ ధృతి॑శ్చ మే॒ -విశ్వం॑ చ మే॒ మహ॑శ్చ మే
సం॒​విఀచ్చ॑ మే॒ జ్ఞాత్రం॑ చ మే॒ -సూశ్చ॑ మే ప్ర॒సూశ్చ॑ మే॒
సీరం॑ చ మే ల॒యశ్చ॑ మ ఋ॒తం చ॑ మే॒ఽమృతం॑ చ మేఽయ॒క్ష్మం చ॒ మేఽనా॑మయచ్చ మే
జీ॒వాతు॑శ్చ మే దీర్ఘాయు॒త్వం చ॑ మేఽనమి॒త్రం చ॒ మేఽభ॑యం చ మే సు॒గం చ॑ మే॒ శయ॑నం చ మే

శం చ మే మయశ్చ మే: నాకు శాంతి, సౌఖ్యము కలుగుగాక.

ప్రియం చ మే అనుకామశ్చ మే: నాకు ఇష్టమైనవి, అనుకూలమైన కోరికలు సిద్ధించుగాక.

కామశ్చ మే సౌమనసశ్చ మే: నా కోరికలు తీరుగాక, మంచి మనస్సు కలుగుగాక.

భద్రం చ మే శ్రేయశ్చ మే: నాకు మంచే జరుగుగాక, మోక్షం మరియు శ్రేయస్సు లభించుగాక.

వస్యశ్చ మే యశశ్చ మే: ఉత్తమమైన గుణాలు, మంచి కీర్తి లభించుగాక.

భగశ్చ మే ద్రవిణం చ మే: ఐశ్వర్యము, సంపదలు కలుగుగాక.

యంతా చ మే ధర్తా చ మే: నన్ను సన్మార్గంలో నడిపించే శక్తిని, నన్ను నిలబెట్టే ధైర్యాన్ని ఇవ్వు.

క్షేమశ్చ మే ధృతిశ్చ మే: నాకు యోగక్షేమాలు (భద్రత), ధైర్యం కలుగుగాక.

విశ్వం చ మే మహశ్చ మే: సమస్తము నాకు అందుబాటులో ఉండుగాక, గొప్పతనము లభించుగాక.

సంవిచ్చ మే జ్ఞాత్రం చ మే: సమగ్రమైన జ్ఞానం, అన్ని విషయాల స్పష్టత కలుగుగాక.

సూశ్చ మే ప్రసూశ్చ మే: ప్రాణశక్తి (ఉత్పత్తి), మరియు దాని విస్తరణ కలుగుగాక.

సీరం చ మే లయశ్చ మే: వ్యవసాయం (నాగలి), సమృద్ధిగా పండే పంటలు కలుగుగాక.

ఋతం చ మే అమృతం చ మే: సత్యము, అమృతత్వము (మోక్షము) సిద్ధించుగాక.

అయక్ష్మం చ మే అనామయచ్చ మే: క్షయ వంటి రోగాలు లేకపోవడం, మంచి ఆరోగ్యం లభించుగాక.

జీవాతుశ్చ మే దీర్ఘాయుత్వం చ మే: పూర్ణాయుష్షు (నిండు జీవితం), దీర్ఘాయుస్సు లభించుగాక.

అనమిత్రం చ మే అభయం చ మే: శత్రువులు లేని జీవితం, నిర్భయత్వం కలుగుగాక.

సుగం చ మే శయనం చ మే: సులభమైన జీవనం, ప్రశాంతమైన నిద్ర కలుగుగాక. [1]

వజ్రసత్త్వ వంద అక్షరాల మంత్రం (Vajrasattva 100-syllable mantra) in telugu

వజ్రసత్త్వ మంత్రం

ఇది బౌద్ధమతంలో అత్యంత శక్తివంతమైన వజ్రసత్త్వ వంద అక్షరాల మంత్రం (Vajrasattva 100-syllable mantra) లోని మొదటి భాగం. ఈ మంత్రం మనస్సును శుద్ధి చేయడానికి (కర్మలను తొలగించడానికి) మరియు ఆధ్యాత్మిక ప్రశాంతతను పొందడానికి జపిస్తారు.

 

ఓం వజ్రసత్త్వ సమయమనుపాలాయ |

వజ్రసత్త్వత్వేనోపతిష్ఠ | దృఢో మే భవ | సుతోష్యో మే భవ |

సుపోష్యో మే భవ | అనురక్తో మే భవ | సర్వసిద్ధిం మే ప్రయచ్ఛ |

సర్వకర్మసు చ మే చిత్తం శ్రేయః కురు హూం |

హహ హహ హోః భగవన్ సర్వతథాగత వజ్ర మా మే ముంచ |

వజ్రీభవ మహాసమయసత్త్వ ఆః ||

Om Vajrasattva Samayam Anupalaya |

Vajrasattva Tvenopatishtha | Dridho Me Bhava | Sutoshyo Me Bhava |

Suposhyo Me Bhava | Anurakto Me Bhava | Sarva Siddhim Me Prayachchha |

Sarva Karma Su Cha Me Chittam Shreyah Kuru Hum |

Haha Haha Hoh Bhagavan Sarva Tathagata Vajra Ma Me Muncha | Vajribhava Maha Samayasattva Ah ||

---

📿 సాధనా నియమాలు (Practice Rules)

బౌద్ధ వజ్రయాన (Vajrayana Buddhism) సంప్రదాయం ప్రకారం, ఈ మంత్ర సాధనలో కొన్ని ముఖ్యమైన నియమాలను పాటించాలి: 

1. దీక్ష (Initiation/Empowerment): ఈ మంత్రాన్ని గురువు ద్వారా ఉపదేశం పొంది జపిస్తే మరింత శక్తివంతంగా మారుతుంది. ఒకవేళ మీకు గురువు లేకపోయినా, కేవలం మనస్సును శుద్ధి చేసుకోవడానికి ఎవరైనా ఈ మంత్రాన్ని సాధారణ భక్తితో జపించవచ్చు (దీనికి ఎటువంటి నిషేధం లేదు). 
2. సమయం (Timing): ఈ మంత్రాన్ని సాధారణంగా ఉదయం పూట (రోజును పాజిటివ్ ఎనర్జీతో ప్రారంభించడానికి) లేదా రాత్రి పడుకునే ముందు (ఆ రోజు తెలియకుండా చేసిన పొరపాట్లను ప్రక్షాళన చేయడానికి) జపించడం ఉత్తమమైన సమయం. 
3. ఆసనం మరియు దిశ: ప్రశాంతమైన ప్రదేశంలో, తూర్పు లేదా ఉత్తర దిశగా ముఖం పెట్టి, వెన్నుపూస నిటారుగా ఉంచి కూర్చోవాలి.
4. సమర్పణ (Dedication): జపం పూర్తయిన తర్వాత, "ఈ మంత్రం ద్వారా లభించిన పుణ్యం/శక్తి లోకంలోని సమస్త జీవుల ప్రశాంతత కోసం ఉపయోగపడాలి" అని మనస్సులో తలుస్తూ ధ్యానాన్ని ముగించాలి. 

---

ఒక సందేహం... ఒక విశ్లేషణ

జీవితంలో మనం ఏమవ్వాలనేది మన విలువలు, మన కలలు, మన ఆలోచనలు నిర్ణయించాలి. పరిస్థితులు మనల్ని ప్రభావితం చేయవచ్చు. మన ప్రయాణాన్ని మార్చవచ్చు. కానీ మనం ఎవరిగా మారాలనేది, ఎలాంటి వ్యక్తిత్వాన్ని నిర్మించుకోవాలనేది చివరికి మన ఎంపికే కావాలి. పరిస్థితుల వల్ల బలవంతంగా తీసుకోవాల్సిన నిర్ణయం కాకూడదు.

ఒక గేయ రచయిత ఇలా అన్నారు:

"నొప్పి లేని నిమిషమేది? జననమైనా, మరణమైనా జీవితాన అడుగు అడుగున...
బ్రతుకు అంటే నిత్య ఘర్షణ."

ఈ పంక్తులు విన్నప్పుడల్లా నా మనసులో ఒక సందేహం మెదిలేది.

"బ్రతుకు అంటే నిత్య ఘర్షణే అయితే, నేను ఎలా ఉండాలో కూడా పరిస్థితులే నిర్ణయిస్తాయా? అలా అయితే నా ఎంపిక, నా స్వేచ్ఛ ఎక్కడుంది?"

కాలక్రమేణా నాకు ఒక విషయం అర్థమైంది. ఈ పంక్తుల ఉద్దేశ్యం మనిషి ఎప్పుడూ ఘర్షణలోనే జీవించాలని చెప్పడం కాదు. జీవితం అంటే సవాళ్లు, మార్పులు, నొప్పి, ఆనందం—ఇవన్నీ కలిసిన ఒక నిరంతర ప్రయాణమని గుర్తు చేయడమే.

నిజానికి, భారతీయ తత్వశాస్త్రం ఈ విషయాన్ని మరింత లోతుగా వివరిస్తుంది.

భగవద్గీత చెబుతుంది: "యోగస్థః కురు కర్మాణి" — అంతరంగ ప్రశాంతతలో నిలిచి నీ కర్తవ్యాన్ని నిర్వర్తించు.

బుద్ధుడు బాధ జీవితం లో భాగమే అని చెప్పాడు. కానీ బాధ నుంచి పారిపోవడం కాదు; బాధతో ఎలా జీవించాలో నేర్చుకోవడమే విముక్తి అని బోధించాడు.

శివ తత్వం కూడా ఇదే సందేశాన్ని ఇస్తుంది. శివుడు తాండవానికి ప్రతీక, అలాగే ధ్యానానికి కూడా ప్రతీక. అంటే మార్పు, ఘర్షణ, ప్రశాంతత—ఈ మూడూ జీవితంలో సహజమైన భాగాలే.

అప్పుడు నాకు అర్థమైంది—పరిస్థితులు మన జీవితాన్ని పరీక్షించవచ్చు, కానీ మన వ్యక్తిత్వాన్ని నిర్ణయించలేవు.

ఘర్షణ బయట ప్రపంచంతో ఉండవచ్చు. కానీ ప్రశాంతత మన అంతరంగంలో ఉండవచ్చు. ఈ రెండూ ఒకేసారి సాధ్యమే.

ఒక పడవ సముద్రంలో ప్రయాణిస్తుంది. సముద్రంలోని అలలు ఎప్పుడూ ఆగవు. కానీ పడవను నడిపే నావికుడు తన సమతుల్యతను కోల్పోకపోతే, అతను తన గమ్యాన్ని చేరుకోగలడు. అలాగే జీవితంలోని సమస్యలు పూర్తిగా మాయమవ్వకపోవచ్చు. కానీ వాటి మధ్య కూడా మన అంతరంగ ప్రశాంతతను కాపాడుకోవడం నేర్చుకోవచ్చు.

అందుకే ఇప్పుడు నేను ఇలా నమ్ముతున్నాను:

పరిస్థితులు నా చుట్టూ ఉన్న ప్రపంచాన్ని మార్చవచ్చు. కానీ నేను ఎవరిగా ఉండాలో నిర్ణయించే హక్కు నాదే. అదే మనిషికి ప్రకృతి ఇచ్చిన గొప్ప స్వేచ్ఛ.

నిజమైన విజయం ప్రపంచంతో పోరాడటంలో కాదు; పోరాటాల మధ్య కూడా మన ప్రశాంతతను, మన విలువలను కోల్పోకుండా జీవించడంలో ఉంది.

— సురేష్ కుమార్ కలిమహంతి